พิ บู ล ศั ก ดิ์ ล ค ร พ ล : บ ท ก วี

    501

    ฟ้ า ยั ง มี ที่ ว่ า ง ใ ห้ เ ธ อ ว า ด

    ธรรมชาติยังบรรเลงบทเพลงหวาน

    มีเรื่องราวที่เอื้อให้ใจเบิกบาน

    ฟังสิลมขานเพรียกเรียกชื่อเธอ

       

    เดินออกมาสิคนเศร้า กล้าก้าวย่าง

    ฟากฟ้ากว้าง แรรุ้งฝัน ปันเสมอ

    ฝันให้ไกล ปลายรุ้งโพ้น ค้นให้เจอ

    อย่าเพียงเพ้อฝันเปลี่ยว อย่างเดียวดาย  

     

    สิ้นฤดูบุปผาย่อมราร่วง มัวแต่ห่วง

    ประเดี๋ยวหอม ก็ห่างหาย

    เกิดเป็นคนต้องกล้า กู่ท้าทาย

    ฝืนชะตา หาความหมาย ให้กับมัน  

     

    เช็ดน้ำตาเถิดคนเหงา อย่าเศร้าสร้อย

    รักจะคอยเคียงข้าง ร่วมทางฝัน

    ดู สิ.. ม ว ล บุ ป ผ า ล ด า วั ล ย์

    มี ม า ก พ อ แบ่ ง ปั น ค น ทุ ก ค น    

    พิ บู ล ศั ก ดิ์ ล ค ร พ ล ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์  

    บทกวีชุด ปลอบโยนดวงใจ ขาดตลาดไปนานแล้ว ตอนนี้ จะกลับมาพิมพ์ใหม่ ในรูปแบบดิจิตอล New Normal ทีละกลอน ทีละกาพย์ ที่ละภาพ ทีละพจน์ เฉพาะแฟนพันธ์แท้ ของกวีเท่านั้น ดีไหม ดีไหม…(ขอความเห็น)