MUSIC KNOW HOW

เจตนิพิฐ สังข์วิจิตร : EP.5 ตัวอย่างโครงสร้างเพลงแจ๊สมาตรฐาน The Sandwich Approach

0
ผมได้เกริ่นไปใน EP.4 แล้วว่า ผมจะนำตัวอย่างโครงสร้างเพลงแจ๊สมาตรฐานเชื่อมโยงกับแนวคิด The Sandwich Approach นำมาพูดถึงใน EP.5 นี้ เพื่อแสดงให้เห็นถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงจากเพลงแจ๊สมาตรฐาน โดยผมนำเพลงพื้นฐานจากแนวคิดบลูส์ 12 ห้อง จำนวน 2 เพลงคือ Billie’s Bounce ประพันธ์โดย Charlie Parker และเพลง Blues...

เจตนิพิฐ สังข์วิจิตร : EP.4 The Sandwich Approach โครงสร้างเพลงแจ๊สมาตรฐานที่ควรรู้จัก

0
เกือบทุกปีผมมักเข้าร่วมงาน Thailand International Jazz Conference (TIJC) เทศกาลดนตรีแจ๊สหลากหลายมิติ จัดขึ้นที่วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล เสมือนเป็นการกลับบ้านไปพบกับพี่น้องและผองเพื่อน ผมจบปริญญาตรีรุ่นที่ 1 จากที่นี่ ทุกครั้งที่กลับไปบ้านหลังนี้ ภาพเก่าๆ ย้อนกลับมาเสมอ ความทรงจำส่วนหนึ่งของชีวิตผมเกิดจากที่แห่งนี้ ความโหยหาที่จะกลับไปพบกับพี่น้องและผองเพื่อนตลอดจนชมดนตรีแจ๊สเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นทุกปี หากปีไหนสะดวกก็ไม่ลังเลที่จะกลับไปบ้านหลังนี้อีกครั้ง ผมจำได้ว่ามีโอกาสร่วมแสดงดนตรีกับคณาจารย์จากวิทยาลัยดนตรี มหาวิทยาลัยรังสิต ที่วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล (ผมต้องขออภัยที่จำชื่องานไม่ได้ แต่ยังไม่ได้ใช้เหมือนในปัจจุบัน)...

เจตนิพิฐ สังข์วิจิตร : Ep.3 Lydian Mode มิติดนตรีแจ๊สในเพลง Inner Urge ของ Joe Henderson

0
การศึกษาแนวคิดเรื่อง Mode สำหรับผมคิดว่าเป็นเรื่องสำคัญที่ต้องเรียนรู้ สามารถนำมาเป็นวัตถุดิบสำหรับการสร้างสรรค์มิติเสียงทางดนตรีให้มีความหลากหลาย พบเจอได้ในดนตรีหลากหลายลีลา เช่น แนวคิดทางดนตรีที่ได้กล่าวถึงไปแล้วสำหรับเพลงของ Steve Vai จาก Ep.1-2 ที่ผ่านมาก่อนหน้านี้ แนวคิดเรื่อง Mode ยังมีประเด็นความน่าสนใจในมิติดนตรีแจ๊สด้วยเช่นกัน สำหรับ Ep.3 ผมตั้งใจนำเสนอตัวอย่างเพลงแจ๊สที่เชื่อมโยงกับแนวคิด Lydian Mode และมีความหวังว่าน่าจะทำให้เห็นถึงความสำคัญของการเรียนรู้แนวคิดเหล่านี้ได้ไม่มากก็น้อย ผมพิจารณาแล้วว่าการนำเสนอแนวคิด Lydian Mode ที่ผ่านมาแล้วทั้ง...

Inspiration

สายลมปันใจ : พิบูลศักดิ์ มาชา ละครพล

0
สายลมปันใจ : พิบูลศักดิ์ มาชา ละครพล สายลมปันใจหอบพืชพันธุ์ไม้ไปหว่านดิน น้ำ ฟ้า อากาศ ประกอบการดลบันดาลร้ายดีทุกดินแดนซีกโลกหนึ่งนั้นแห้งแล้งน้ำอีกซีกนองชุ่มฉ่ำไม่ขุ่นแค่นธรรมชาติกำหนด กฏทดแทนอย่าดูแคลนดินตมน้ำลมไฟ จากยุคสู่ยุคจนอารยะปัจจุบันขณะธรรมยิ่งใหญ่เผลอผิดพลาดธาตุทั้งสี่นี้เมื่อไรโลกสิ้นไร้สมดุลกรุ่นร้อนร้ายสร้างสมดุลด้วยพอดี​ ธรรมชี้ชัดภัยพิบัติน้ำแห้งฟ้า​ ผืนป่าหายพายุหิมะ​ ธารน้ำแข็ง ถล่มทะลายเรือนกระจก​ นรกฉาย เผาไหม้เมือง ( ศตวรรษแห่งความหลงใหลได้ปลื้ม ​27/4/66 )ภาพ​ : หนองเล็งทรายพื้นที่ลุ่มชุ่มน้ำโลก​วันวาน วันนี้ถูกขุดลอกประกอบการให้กลายเป็นเกาะแก่ง​ แหล่งท่องเที่ยวและชามอ่างเก็บน้ำเลี้ยงเมืองใหญ่ในอนาคตอันแสนวิไล...

Thai - Poetry

วันนี้ ที่เรือนศิลป์ (๕) รินคม

0
ดอกไม้ ต้นหอม อองตอง วันนี้ ที่เรือนศิลป์(๕)รินคม ตลาด ๑๐๐ ปีชุมแสง นครสวรรค์ เด็กๆมีสมาธิดี มากกว่าที่ผู้ใหญ่คิด ต้นหอมฝึกวาดดอกไม้ตั้งแต่เช้า นับร้อยๆดอก จนอยู่มือ มั่นใจจึงลงกระดาษจริง อองตอง กล้าหาญ ไม่กลัวผิดไม่กลัวเสีย ไม่กลัวไม่สวย งานจึงออกมาน่าชื่นใจ สนใจภาพวาดเด็กๆทักมาได้นะ จะบอกเด็กๆให้ ศักดิ์สิริ มีสมสืบ

ศักดิ์สิริ มีสมสืบ : ทนุถนอมวรกาย บำรุงวรหฤทัยจงดี เพื่อนเอย

0
ทนุถนอมวรกายบำรุงวรหฤทัยจงดี เพื่อนเอย ดิน น้ำ ฟ้า อากาศวิปริตวิปลาสเลวร้ายระกำยุติธรรม์สิ้นแม้ศีลธรรมทุรยุคระยำตำบอนรู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดีขุดสันดานขูดสันดอนตัวรอดใจรอดก่อนหัวถึงหมอนหลับลงไหมก่อนนอนทบทวนว่าวันผ่านมาทำสิ่งใดพรุ่งนี้จะทำอะไรให้เป็นคุณบุญบันดาลประเสริฐเกิดกุศลประโยชน์ตน ประโยชน์ท่านประโยชน์โลก 3 ประการข้อหนึ่งพึงพ้นผ่านอย่าแผ้วพานซึ่งโรคภัยเช้านี้ฉันฉะนี้เช้าเธอนั้นเล่าไฉนกินแล้วจะทำไรส่วนฉันนั้นตั้งใจสายวาดรูปสักรูปพอบ่ายบ่ายจะไปเยี่ยมเด็กเพื่อนตัวเล็กที่คอยรอชวนเล่นระบายสีต่อใต้ร่มไม้ชายชลา 18 มี.ค.2567

ศักดิ์สิริ มีสมสืบ บทกวี : ถามหมาสบายดีไหม

0
ในตรอกแคบคับอับแสง ข้า ถามหมาสบายดีไหม ตรอกน้อยซอยลัดตัดไป ออกสู่ถนนใหญ่เชื่อมโยงทาง ถามหมา ชื่ออะไร หมาไม่ตอบ เมินหน้าหมอบแต่ริกริกกระดิกหาง ข้าเกาหัวนั่งชันเข่าเจ้าเกาคาง เกาแกรกแกรกไม่แตกต่างระหว่างเรา ห่างกันชั่วกระดืบแค่คืบศอก ในตรอกเงียบเงียบเฉียบเหงา แก่ก็แก่เดี๋ยวเกาเดี๋ยวเกา ดูเถิดเจ้าขี้เรื้อนเพื่อนศิลปิน 28 ก.พ.2567

East Of My Soul

สุวิชานนท์  รัตนภิมล : สัญญาณสัตว์รับฝนตก

0
คอลัมน์  : วิญญาณของฉัน  ตะวันออก (East Of My Soul) นักเขียน : สุวิชานนท์  รัตนภิมล (Suvichanon Rattanapimol) ล่วงถึงเดือนมิถุนายน  ฝนตกทั้งวันทั้งคืนต่อเนื่องกัน  เปลี่ยนท้องฟ้าฝุ่นควันเป็นสีฟ้ามวลเมฆห่อห่มปกคลุม  สบายตาสบายใจ ไล่ความอึดอัดขัดเคืองออกไปจากใจได้มากมาย  ฤดูกาลกับชีวิตความเป็นอยู่ คืออารมณ์ของกายและใจ ไม่หยุดนิ่ง ผันแปรเปลี่ยนตลอดเวลา ความจริงอันไม่อาจปฏิเสธความจริงบนผืนดินโลก สองสามปีก่อนโน้น  นอกจากฝุ่นควันในอากาศแล้ว  เชื้อร้ายโควิดโคโรน่าก็ระบาดไปทั่วหย่อมย่าน...

สุวิชานนท์  รัตนภิมล : คนกะเรนนี เวยจี และสาละวิน

0
คอลัมน์  : วิญญาณของฉัน  ตะวันออก (East Of My Soul) นักเขียน : สุวิชานนท์  รัตนภิมล (Suvichanon Rattanapimol) เอ่ยชื่อรัฐกะเรนนี  คนกะเรนนี  คนไทยจำนวนไม่น้อยไม่เคยได้ยิน  ไม่รู้จัก  ไม่คิดว่าจะมีชื่อรัฐแปลกๆ อยู่ร่วมโลกผืนดินกับเราด้วย ชาวโลกดินแดนอื่นก็ยิ่งไม่ต้องคาดหวัง  บางครั้งคนที่พอรู้บ้าง ก็เหมารวมคนกะเรนนีให้รวมอยู่ในกลุ่มคนกะเหรี่ยง มีตัวตนอยู่จริงบนพรมแดน หรือมีใครถามว่า...

สุวิชานนท์  รัตนภิมล : ทุ่งหญ้ากึ่งอัลไพน์บนดอยหลวงเชียงดาว

0
สองทางแยกเล็กๆทอดไปในพงหญ้า  ทำให้คนเดินรั้งท้ายอย่างผมต้องคาดเดาไปเอง  ว่าจะเดินตรงไปหรือแยกขวามือ  สองข้างทางนั้นต้นหญ้าต่อข้อกันเหมือนนิ้วมือ ขึ้นรกแน่นหนาท่วมหัว  ล้วนแต่เป็นแห้งทั้งนั้น  ผมนึกถึงฉากหนังของ อากิระ คุโรซาวา  เหมือนอยู่ในโลกเหนือจริง ต่างออกไปจากวันก่อนๆ  ต้นไม้ใบหญ้าเติบโตผิดรูปผิดร่าง  ไม่ใช่คนขนาดเล็กลง  แต่ต้นหญ้าสูงใหญ่ขึ้น  ผมกำลังเดินไปบนก้าวย่างภวังค์ความฝันเฟื่อง  คำถามผุดพรายขึ้นมาในใจ  โลกเราไม่ได้เดินไปข้างหน้าด้วยความฝันเฟื่องหรอกหรือ?

Sound of dreams

ศรีหมึก : ลองเอื้อมมือขึ้นไปแตะท้องฟ้า

0
ค่ำคืนหนึ่งในฤดูหนาวฉันเงยหน้ามองท้องฟ้า ดวงดาวหลายดวงรวมกันอยู่เป็นกลุ่ม แปลกดีที่ค่ำคืนนี้ดวงดาวมิส่องแสงวิบวับเหมือนคืนก่อนๆ ฉันพยายามค้นความทรงจำเพื่อนึกถึงชื่อของดวงดาวเหล่านั้น เธอชื่ออะไรกัน ? กลุ่มดาวแอนดรอเมดา ,กลุ่มดาวนกฟีนิกซ์, กลุ่มดาวเข็มทิศ ฉันเงยหน้ามองพวกเธอมีรูปลักษณะเช่นไร ? ฉันหลับตาในชั่วยามแล้วลืมตามองท้องฟ้าอีกครั้ง ฉันมองเห็นดวงดาวคันไถ ดาวลูกไก่ และดาวเหนือ มองเห็นตำแหน่งการจัดเรียงดวงดาวอันเป็นจุดแสงสว่างวางอยู่บนท้องฟ้า ในยามค่ำคืนฉันนอนลงแล้วยื่นมือเพื่อแตะท้องฟ้า ท้องฟ้าดูสว่างกว่ามือที่ยืนขึ้นไป มือของฉันเหมือนเงามืดในยามค่ำคืน บางครั้งฉันใช้นิ้วมือเพื่อวัดระยะห่างของดวงดาว บางครั้งปลายนิ้วของฉันก็สัมผัสบริเวณตำแหน่งของดวงดาวพอดี สายลมเย็นเยียบทำให้ฉันต้องลดมือลง ฉันเก็บมือไว้ในเสื้อกันหนาวผืนหนา กาลเวลาเปลี่ยนแปลง ฤดูกาลเปลี่ยนหมุนวนเป็นห้วง (Loop)...

Emotion Mod

ขอบคุณความรักบนโลกใบนี้

0
โลกนี้มีสรรพสิ่งนานา มีความงามและความไม่งาม มีความพึงพอใจและความไม่พึงพอใจ มีความสว่างและความมืด เช่นเดียวกับใจของคน มีทั้งความสุขและความทุกข์นานา เมื่อฉันปรารถนาให้ตัวเองมีความสุข ฉันจึงหวนคิดพิจารณาว่าควรทำอย่างไร ยามที่ฉันมีความสุขคือตอนไหน ตอนที่รู้สึกใจดีกับผู้อื่นทำให้ฉันมีความสุข หรือเพราะฉันมีความสุขจึงใจดีกับผู้อื่น

Our Life, On the way

ภู เชียงดาว : พ่อเฒ่ากิแฮะกับผีเสื้อสมิงเชียงดาว

0
คอลัมน์  : ผ่านพบ บนทางผ่าน    นักเขียน : ภู เชียงดาว ผมมีโอกาสกลับไปเยือน 'ฟ้าสวย' อีกครั้ง หลังจากเมื่อสิบกว่าปีก่อนผมเคยแบกเป้มาเป็นครูดอยสอนหนังสือให้กับเด็กๆในแถบนี้ จำได้ว่า เมื่อราวปี 2542 หลังจากมีข่าวว่าครูคนก่อนลาออกไป เด็กๆเริ่มเคว้ง และศูนย์การเรียนใกล้จะถูกยุบ ผมจึงขอย้ายตัวเองมาสอนหนังสือในชุมชนแห่งนี้ แน่นอนว่าผมต้องใช้พลังมหาศาลกว่าจะฟื้นให้ศูนย์การเรียนมีชีวิตเคลื่อนไหวและเรียกเสียงหัวเราะของเด็กๆกลับคืนมาอีกครั้ง แม้ว่าจะเหนื่อยหนัก หากผมยังคงมีความสุขกับงานในหุบเขาเช่นนี้ ฟ้าสวย ชุมชนเล็กๆของชนเผ่าลีซู ตั้งอยู่ในหลืบเขาด้านหลังของดอยหลวงเชียงดาว ที่ยังคงทอดทะมึนสูงตระหง่าน ช่างน่าเกรงขามอยู่ลิบๆ เดิมทีชุมชนนี้มีชื่อว่า 'ห้วยแห้ง'...