Art

พุทธธรรมในพุทธปฏิมากรรมของ กิตติศักดิ์ ฝั้นสาย

กิตติศักดิ์ ฝั้นสาย (KITTISAK FANSAI) คือศิลปิน ทำงานปฏิมากรรมคู่ขนานกับการศึกษาพุทธธรรม ตามคำสอนพุทธศาสนา เขาจบการศึกษา ปริญญาตรี มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่ ,ปริญญาโทมหาวิทยาลัยศิลปากร, หลักสูตร สาขาวิชาพุทธศิลปกรรม มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง ได้รับรางวัลพระราชทานสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ จากการประกวดโตชิบา “นำสิ่งที่ดีสู่ชีวิต” ซึ่งตลอดระยะเวลาแห่งการศึกษา กิตติศักดิ์ ฝั้นสาย นอกจากจะเรียนรู้ศิลปะเขายังเข้าใจความทุกข์อันมีอยู่ในตัวตน  เขาเฝ้ามอง เรียนรู้ ทำความเข้าใจความทุกข์ซึ่งมีอยู่ในตัวตน เด็กชายที่เติบโตในหมู่บ้านน้ำเต้า ตระกูลของผม สืบเชื้อสายชาวไทยใหญ่ อพยพจากประเทศพม่ามาทำงานเครื่องปั้นดินเผาที่ประเทศไทย...

เจริญ มาบุตร ศิลปะเพื่อประโยชน์สาธารณะ

เจริญ มาบุตร เป็นศิลปินเมืองพะเยา ปัจจุบัน​รับราชการตำแหน่งจิตกรประจำกรมศิลปากร ยามว่างเลิกงานประจำเขาทำงานเป็นศิลปินนอกหน้าที่อันเป็นประโยชน์อย่างมากสำหรับคนพะเยา ศิลปะเพื่อการกุศลหลายโครงการบรรลุความสำเร็จด้วยฝืมือของเจริญ มาบุตร  เช่น งานออกแบบเหรียญพระเจ้าพ้นทุกข์​หารายได้เป็นงบประมาณในการจัดซื้ออุปกรณ์แพทย์ให้กับโรงพบาบาลอำเภอ​แม่ใจและโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล งานออกแบบเหรียญ​พระเจ้าตนหลวงร่วมกับอาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์(ศิลปิน​แห่งชาติ)​ หารายได้เป็นงบประมาณจำนวนมากจัดซื้อ​อุปกรณ์​ทาง​การแพทย์​และปรับปรุง​อาคาร​ของโรงพยาบาล​ให้กับ​โรงพยาบาล​พะเยา​จนสำเร็จลุล่วงด้วยดี เจริญ มาบุตร นิยามงานศิลปะอันเกิดขึ้นในจังหวัดพะเยา​ ซึ่ง​เป็น​บ้านเกิดของเขาว่า ผลงานศิลปะของเขาคือประโยชน์แห่งสาธารณะ เริ่มเรียนศิลปะอย่างไร ผมชอบเรียนศิลปะตั้งแต่วัยเด็กตอนเรียนชั้นประถมศึกษา โรงเรียนบ้านป่าแฝกเหนือ​ ตำบลป่าแฝก อำเภอแม่ใจ จังหวัดพะเยา เมื่อเรียนอยู่ชั้นมัธยมต้นก็เริ่มวาดภาพส่งประกวด ได้รับรางวัลอันดับหนึ่งจังหวัดพะเยา ได้เป็นตัวแทนไปประกวดและได้รับรางวัลอันดับสองของภาคเหนือ...

อนุชิต คำน้อย และการสื่อสารศิลปะบนโลกโซเชียล

“คิ้วต่ำ” คือตัวการ์ตูนที่โลดเล่นอยู่บนโลกโซเชียล เติบโตมาพร้อมกับแอพพลิเคชัน Facebook ตัวการ์ตูนรูปร่างแปลกเขียนลงบนกระดาษลูกฟูกสีน้ำตาลหน้าเดียว มีถ้อยความบรรยายไม่ถึง 2 บรรทัด แต่กลับเป็นการสื่อสารที่ให้กำลังใจผู้อ่าน นั่นทำให้หลายคนรู้จัก “คิ้วต่ำ” มากขึ้น แฟนเพจเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว กระทั่งติดอันดับ 1 ใน 10 ของ Facebook ที่มีผู้กดไลค์มากที่สุดของประเทศไทย นั่นทำให้ชีวิตของ อนุชิต คำน้อย ผู้สร้างเพจ...

ทรงเดช ทิพย์ทอง ทางสายตรงสู่พุทธศิลปกรรม

"ผมรู้สึกและค้นพบบางอย่างเมื่อวาดภาพโดยไม่มีรูปแบบ ผมไม่ยึดติด ผมวาดภาพจากความรู้สึก จิตใจของผมมีเพียงต้นศรีมหาโพธิ์และสิ่งที่เรามองเห็น หลายครั้งเรื่องราวบดบังความรู้สึก ผมค้นพบแล้วว่าผลงานศิลปะที่มีความรู้สึกนั้นเป็นอย่างไร เมื่อวาดภาพผลงานชิ้นต่อมา ผมนำบางสิ่งที่ไม่จำเป็นออกจากภาพวาด ผมบอกเล่าความรู้สึกปิติผ่านภาพวาด ผมวาดความปิติ" ทรงเดช ทิพย์ทอง คือศิลปินที่มีชื่อเสียงของประเทศ ประสบความสำเร็จในการทำงานศิลปะตั้งแต่วัยหนุ่ม มีชื่อเสียงจากการได้รับรางวัลประกวดแข่งขันผลงานศิลปะหลายรายการ ได้รับรางวัลอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ พ.ศ.2533 จนถึง พ.ศ.2541 รางวัลสุดท้ายที่ได้รับคือ รางวัลที่ 1 เหรียญทองบัวหลวง ประเภทจิตรกรรมแบบประเพณี ครั้งที่...

… พินทุธรรมของฉลอง พินิจสุวรรณ

"การทำงานเป็นสามัญสำนึกของความเป็นมนุษย์ แม้ไม่สำเร็จในยุคของเราก็ไม่เป็นไรเพราะเราได้ลงมือทำ เหมือนเรื่องเล่าของลุงโง่ย้ายภูเขา เมื่อมีคนถามว่าคิดอย่างไรถึงจะย้ายภูเขาแล้วจะทำสำเร็จได้อย่างไร ลุงโง่ตอบว่าถ้าทำไม่สำร็จในรุ่นของเราก็ยังมีรุ่นลูกรุ่นหลาน เราทำงานตามสติปัญญา ตามความสามารถ งานศิลปะไม่ใช่งานแบกหาม เป็นงานเฉพาะบุคคล ส่วนการเลี้ยงดูชีวิตตนเอง เราเพียงประคับประคองตนให้อยู่รอดเหมือนนักมวยบนเวทีที่ต้องชกให้ครบ 5 ยก มีผลงานเป็นความสำเร็จ เมื่อคิดได้แบบนั้นเราจะมองเห็นสัจจะธรรมของชีวิต มองไม่เห็นความทุกข์ยาก ไม่เป็นกังวล" “ฉลอง พินิจสุวรรณ” คือหนึ่งในศิลปินยุคบุกเบิกของภาคเหนือที่เรียกตนว่า “9 สล่าเชียงราย” อันปฏิเสธมิได้ว่ารับอิทธิพลทางความคิดจากอาจาย์ถวัลย์ ดัชนี ศิลปินรุ่นพี่มาอย่างมากล้น...

“สมพงษ์ สารทรัพย์” กับวิถีทางค้นพบตัวตนในผลงานศิลปะ

"กระบวนการทำงานศิลปะของเอเชียต่างกับตะวันตก ศิลปินเอเชียทำงานโดยขาดสติสัมปชัญญะไม่ได้ เปรียบเหมือนงานดนตรีจะมีสุนทรียรมณ์ เช่น งานประติมากรรมพระพุทธรูปร่วมสมัยของอาจารย์นนทิวรรธน์ จันทนะผะ ศิลปินแห่งชาติสาขาประติมากรรม พ.ศ.2546 เริ่มแรกปั้นพระพุทธรูปภายหลังพระพุทธรูปกลายเป็นก้อนหินเพราะศิลปะเข้าข้างในจนแบบฟอร์มเลือนหาย แต่หากเป็นศิลปะตะวันตกรูปแบบปฏิมากรรมจะมีความกระด้าง ศิลปะตะวันตกจะถากออก ศิลปินตะวันตกจะสำแดงพลังทางอารมณ์ (expression) มีการสุมพลัง ถ่ายเทพลัง" สมพงษ์ สารทรัพย์ คือศิลปินยุคบุกเบิกวงการศิลปะของเชียงราย ประสบความสำเร็จในวงการศิลปะตั้งแต่วัยหนุ่ม พ.ศ.2532 รับรางวัลเหรียญทองแดงจิตกรรมบัวหลวง ครั้งที่ 13 พ.ศ.2533 รับรางวัลเหรียญเงินจิตกรรมบัวหลวงครั้งที่...

พานทอง แสนจันทร์ ศิลปะความรู้สึกบนพระพักษ์พุทธรูป

"ความรู้ทางทฤษฎีและปฏิบัติถูกสอนให้กับนักศึกษา หลังจากนั้น นักศึกษาจึงนำความรู้มารวมกันเพื่อสร้างผลงานของตนเอง การทำงานศิลปะคือการคำนวนสัดส่วน รูปทรงโดยไม่มีการวัด เป็นการคำนวนด้วยสมอง ประสบการณ์ ทักษะ สิ่งเหล่านี้ทำให้งานศิลปะเป็นที่ยอมรับ เมื่อมองลงลึกในผลงานศิลปะ ความเป็นตัวตนของศิลปินจะแสดงออกในผลงาน เรื่องเหล่านี้นักศึกษาไม่มีทางเข้าใจ จนกว่าเขาจะพัฒนาไปจนถึงขั้นที่สามารถทำงานเป็นตัวตนแล้ว" พานทอง แสนจันทร์ คือศิลปินเชียงราย ผู้บุกเบิกศิลปะร่วมสมัยด้วยการนำเสนอภาพความรู้สึกเศร้าบนใบหน้าพระพุทธรูป นักสะสมผลงานศิลปะชาวต่างชาติชื่นชมและนิยมเก็บสะสมผลงานของเขา นั่นทำให้พานทอง แสนจันทร์ มีชื่อเสียงและมั่นใจว่า เขาสามารถเลี้ยงตนเองด้วยอาชีพศิลปินอิสระ เขาตัดสินใจลาออกจากตำแหน่งอาจารย์ กลับมาทำงานศิลปะอย่างจริงจังที่บ้านเกิดของตน สร้างเครือข่ายศิลปิน...

ประสงค์ ลือเมือง เขียนภาพจากใจลงในเฟรม

"ความเป็นศิลปินเกิดจากธรรมชาติภายใน มีการสะสม บ่มเพาะภายใน ผมคิดว่า ภายในของผมทำงาน เหมือนผมเวลาเจออาจารย์ ถวัลย์ ดัชนี เหมือยเขื่อนแตก ถ้าไม่แบบนั้นผมไม่ตื่นเลย สำหรับคนอื่นเขาอาจวาดรูปเป็น แต่ภายในยังไม่ได้รับการสั่งสมมา ผมมีความรู้สึกว่า มีบางอย่างที่ขาดหายภายในจิตใจของผมอยู่ตลอดเวลา ผมไม่ใช่คนขยันแต่ความรู้สึกภายในมันแรงกว่า" ประสงค์ ลือเมือง คือศิลปินวาดภาพของประเทศไทย เขามีความมุ่งมั่นในการเป็นศิลปินตั้งแต่วันหนุ่ม ถูกฝึกให้เขียนภาพตามวิถีสล่าหรือช่างศิลป์ล้านนาโบราณ เขียนภาพตามงานฤดูหนาว เขียนโปสเตอร์ เป็นตัวแทนเขียนภาพส่งประกวด เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ในการคัดลอกภาพเขียนและเรียนรู้วิธีเขียนภาพวาดจากผลงานของศิลปินจากหนังสือในห้องสมุด กระทั่งได้รับรางวัลงานเขียน...

เล่าเรื่องชีวิตศิลปินนักร้องรักแต่งเพลง พยัต ภูวิชัย

"เพลง คือ เนื้อร้อง ทำนอง จังหวะ ถ้าเปรียบให้เห็นภาพ คำร้อง คือ ผู้โดยสาร, ทำนอง คือ พาหนะ, จังหวะ คือ เส้นทาง เพลงคือการสื่อสารของอารมณ์ที่ไม่ต้องใช้เท้าเดิน เราร้องเพลงอยู่ในสถานที่แห่งนี้ เราร้องเพลงทางโทรศัพท์สามารถสื่อสารออกไปทั่วโลก หากเราไม่มีท่วงทำนอง ก็ให้คนอื่นสร้างทำนองลงในคำร้องของเรา ถ้อยความคิดจะมีกี่ประโยคก็มีท่วงทำนองได้ บทเพลงคือครู เราแกะลูกโซโล่กีต้าร์ กลอง...

ก้องมาจากขุนเขา สุวิชานนท์ รัตนภิมล

"เมื่อ 50 ปี ก่อนมิชชันนารี เข้าไปเผยแพร่ศาสนาพร้อมกับบทเพลง เป็นบทเพลงที่ไพเราะมาก เมื่อร้องเสียงประสานกับกีตาร์ไพเราะมาก ส่งผ่านถึงคนภูเขา ทำให้คนภูเขาได้สัมผัสกับดนตรีดีๆ เสียงดีๆ สัมผัสดนตรีมากกว่าคนข้างล่าง เขารู้จักท่วงทำนอง คนกะเหรี่ยงหรือปกาเกอะญอเขาร้องประสานคู่เสียงได้อย่างแม่นยำแล้วก็ส่งผ่านถึงคนสร้างเพลง" สุวิชานนท์ รัตนภิมล คือศิลปินนักเขียนของประเทศไทย เขาเขียนสารคดี บทความ บทกวี เขียนเพลง เติบโตในแดนใต้ อำเภอป่าบอน จังหวัดพัทลุง เรียนชั้นมัธยมปลายจากโรงเรียนมหาวชิราวุธ สงขลา...

เขียนให้เปลี่ยนชีวิต องอาจ เดชา

"การอ่านหนังสือหรือวรรณกรรมทำให้คนเปลี่ยน ทำให้ชุดความคิดของผมเปลี่ยน ผมมองโลก มองสังคมหลากหลายขึ้น กว้างขึ้น มองเห็นความเป็นมนุษย์ได้หลากหลายขึ้น สิ่งที่ผมได้โดยไม่รู้ตัวคือ ความละเมียดละมุนของถ้อยคำ ความอ่อนโยน มีอยู่ในงานวรรณกรรมดีๆ ซึ่งมันมีผลต่องานเขียนของผม ลองสังเกตงานเขียนของผมจะเป็นงานที่ใสซื่อ ไม่มีการประดิดประดอย" องอาจ เดชา หรือ ภู เชียงดาว คือ เด็กหนุ่มชาวเชียงใหม่ที่เติบโตและเปลี่ยนแปลงชีวิตตนเองด้วยการอ่านและการเขียนหนังสือ ชีวิตวัยเด็กดิ้นรนเรียนหนังสือเพื่อเป็นครูดอย ใช้ชีวิตแบบคนภูเขา กลางวันสอนหนังสือให้กับเด็กนักเรียน ส่วนกลางคืนสอนหนังสือให้กับชาวบ้าน ยามเปลี่ยวเหงาหยิบปากกาเขียนบันทึก...