24.2 C
New York
วันพฤหัสบดี, กันยายน 23, 2021

Buy now

หน้าแรก ART & CULTURE

ART & CULTURE

“จุลโหฬาร” ดนตรีพื้นถิ่นอีสานในเพลงไทยสากลร่วมสมัย

เส้นสายเสียงพิณ บนรากฐานงานดนตรีไทยสากลยุคสมัยใหม่ในจังหวะเพลงร็อครุนแรงหนักหน่วง อาจขัดแย้งกันทางความรู้สึกนึกคิด แต่เมื่อลองฟังเพลง “หลงกล” อันถูกขับร้องและบรรเลงโดยวง “จุลโหฬาร” วงดนตรีลูกอีสานอันผสมผสานเครื่องดนตรีพื้นถิ่น ทำให้รู้สึกได้ว่า เสียงพิณ เสียงแคนและเสียงขับร้องอันมีรากฐานเพลงลูกทุ่งหมอลำ เดินทางไปกับท่วงทำนองเสียงกีตาร์ของ ยั๊วะ อลงกฎ เจริญธรรม หัวหน้าวงจุลโหฬาร อย่างลงตัว นักดนตรีพื้นถิ่นอีสานจากกาฬสินธุ์ ผมรับสารจากสิ่งแวดล้อมบ้านเกิด รับอิทธิพลเพลงจากพ่อกับแม่ พ่อของผมชอบฟังเพลงเพื่อชีวิต ส่วนแม่ของผมชอบฟังเพลงหมอลำ ชอบพาผมไปเที่ยวตามงานวัดซึ่งเมื่อประมาณ 30 ปีก่อน จะมีหมอลำกลอน...

“สมพงษ์ สารทรัพย์” วิถีทางค้นพบตัวตนในผลงานศิลปะ

สมพงษ์ สารทรัพย์ คือศิลปินยุคบุกเบิกวงการศิลปะของเชียงราย ประสบความสำเร็จในวงการศิลปะตั้งแต่วัยหนุ่ม พ.ศ.2532 รับรางวัลเหรียญทองแดงจิตกรรมบัวหลวง ครั้งที่ 13  พ.ศ.2533 รับรางวัลเหรียญเงินจิตกรรมบัวหลวงครั้งที่ 14 พ.ศ.2534 รางวัลเหรียญทองแดงศิลปกรรมแห่งชาติ ครั้งที่ 37 เมื่อเยาว์วัยสมพงษ์ สารทรัพย์ คือนักเรียนวิทยาศาสตร์ผู้สับสน เฝ้ามองตัวตนและค้นความหมายของศิลปะ วันหนึ่งขณะเป็นนักศึกษาคณะศิลปะกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เขาก็พบตัวตน (Identity)...

“ปราชญ์ อรุณรังษี” ในท่วงทำนองดนตรีแห่งชีวิต

Overdrive คือท่วงทำนองชีวิตของผู้คนในโลกแห่งดนตรี ปราชญ์ อรุณรังษี เสมือนหนึ่งตัวโน๊ตอันถูกบรรเลงในท่วงทำนองธุรกิจ การทำงานในสิ่งที่ตนรักชอบเป็นเรื่องหลัก มองการธุรกิจเป็นเรื่องรอง อาจมิถูกต้องนักตามขนบแบบแผนทางธุรกิจ แต่ความลงตัวด้านการทำงานของอาจารย์ปราชญ์ ส่งผลให้ Overdrive นิตยสารแจกฟรีจำนวน 8 หน้า แตกแขนงเป็นนิตยสาร Com Music นิตยสาร Rhythm Section โครงสร้างธุรกิจอันเคยมีเพียงสื่อสิ่งพิมพ์ เติบโตเป็นสถาบันให้ความรู้ทางดนตรี เป็นบริษัทจัดกิจกรรมเวิร์คชอปดนตรี (Overdrive...

ศิลปะจากปลายปากกาของ…ฉลอง พินิจสุวรรณ

“ฉลอง พินิจสุวรรณ” คือหนึ่งในศิลปินรุ่นบุกเบิกที่เรียกตนว่า “9 สล่าเชียงราย” อันปฏิเสธมิได้ว่ารับอิทธิพลทางความคิดจากอาจาย์ถวัลย์ ดัชนี ศิลปินรุ่นพี่มาอย่างมากล้น แต่เมื่อชมผลงานศิลปะของฉลองกลับมองเห็นอัตลักษณ์อันโดดเด่นเป็นตัวตน เทคนิคการเขียนภาพด้วยปากกาด้ามเดียว ใช้วิธีเขียนด้วยการ จุด...จุด...จุด... เพ่งสมาธิ นิ่ง สงบ พินทุแต่ละจุดร้อยเรียงเป็นผลงานศิลปะบนผ้าใบขนาดใหญ่ เทคนิคการเขียนภาพด้วย จุด...จุด...จุด... ยังส่งผลต่อกลวิธีการเล่าเรื่องในงานเขียนหนังสือของฉลอง ปากกาด้ามเดียวทั้งวาดรูปและเขียนหนังสือจึงได้รับฉายาว่า... “เป็นนักเขียนตัวจริง” ครูสอนศิลปะโรงเรียนมัธยม กรมสามัญศึกษา ผมเกิดที่บ้านแม่ใจปง อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย...

ในนาม “พิบูลศักดิ์ ลครพล”

พิบูลศักดิ์ ลครพล ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ พ.ศ.2560 อายุวัย 70 ปี บนเส้นทางชีวิตศิลปินได้รับอิทธิพลจากงานวรรณกรรมมาแต่ครั้งเยาว์วัย ยามเติบโตความคิดทางศิลปะแสดงออกผ่านศิลปะหลายแขนง งานอักษรเขียนหนังสือนิยาย เรื่องสั้น บทกวี งานดนตรีมีผลงานบทประพันธ์เพลงให้ศิลปินขับร้อง งานโฆษณาหลายชิ้นยังเป็นที่จดจำ ปัจจุบัน ภาพวาดห้วงชีวิตยามอาทิตย์อัสดงยังคงงดงาม ปลายพู่กันสีน้ำของศิลปินแห่งชาติยังเคลื่อนไหว กระแสความคิดศิลปินยังคงทรงพลัง วัยเยาว์ศิลปินแห่งชาติ ผมมีความผูกพันกับเมืองพะเยาเพราะเมื่อครั้งยังเด็กเคยเดินทางมากับคุณยาย มาไหว้สาพระเจ้าตนหลวงตามประเพณี ตอนนั้นนอนที่วัดพระเจ้าตนหลวงมองเห็นกว๊านพะเยายังสวย มีรถเล็กเพียงไม่กี่คันที่เดินทางจากแม่ใจมาเมืองพะเยา คุณยายผมเล่าว่า คุณยายเป็นคนเชื้อสายไทยลื้อชาวลำพูน อพยพย้ายถิ่นฐานมาเพราะเจ้าหลวงเมืองลำพูนส่งคนมาสอดส่องดูสาวงามเพื่อเอาไปเป็นเมีย...

“เกื้อพงษ์ ชัยดรุณ” 35 ปีบนวิถีนักอ่าน-แปลจารึกโบราณ

น้อยคนนักจะรู้จักตัวตนของ “เกื้อพงษ์ ชัยดรุณ” นักวิชาการอิสระวัย 63 ปี ใช้ชีวิตอย่างสมถะ ชอบเดินทางสำรวจแหล่งโบราณสถานในจังหวัดพะเยา เวลา 35 ปี ของการศึกษาค้นคว้าประวัติศาสตร์โบราณคดีท้องถิ่น การค้นพบหลักศิลาจารึกโบราณเป็นงานที่เขาสนใจและทุ่มเทจิตวิญญาณให้กับการอ่านการแปล ส่งผลต่อบทความวิชาการด้านประวัติศาสตร์เมืองพะเยาให้เป็นที่ยอมรับอย่างแพร่หลาย งานเขียนบทความทางวิชาการได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือเผยแพร่จำนวนกว่า 30 เล่ม บทความทางวิชาการถูกอ้างอิงและจัดทำเป็นแผนพัฒนาจังหวัดพะเยา ศึกษาประวัติศาสตร์ผ่านศิลาจารึก   ผมเรียนจบรัฐศาสตร์ ภายหลังกลับมาทำงานที่บ้านเกิดจังหวัดพะเยา มีเหตุบังเอิญหรือธรรมจัดสรร...

ขนบศิลป์ช่างวาด “สล่าหนานแถม” ที่วัดป่าแดงบุญนาค

พ.ศ.2564 วัยศิลปินพะเยานาม “สล่าหนามแถม” หรือ “นายธีรศาสตร์ สุขเจริญ” ครบวัย 70 ปีเต็ม ผลงานของเขาหากมองโดยผิวเผิน คล้ายกับงานเขียนของศิลปินในวัยเด็ก แต่เมื่อลองพิจารณารายละเอียดของภาพวาดที่ผนังอุโบสถวัดป่าแดงบุญนาค จะมองเห็นความประณีต ละเอียดลอออันเรียบง่าย เมื่อลองฟังความคิดของสล่าหนานแถมจะพบว่า มีหลายเรื่องราวเบื้องหลังภาพที่เรามิเคยได้ยินได้เห็น เช่น เรือผีหลอก การล่อปลาก่อ หรือวิถีชีวิตของคนโบราณกับการใช้ใบตองตึง 42 ปีกับชีวิตที่มิเคยมีผลงานทางศิลปะ ผมสืบเชื้อสายชาวไทยใหญ่เดินทางมากับกลุ่มพ่อค้าไม้ชาวอังกฤษ ปู่ของผมเเป็นเจ้าของช้างรับจ้างลากไม้ซุงให้ชาวอังกฤษ ส่วนพ่อก็ทำงานช่วยปู่คุมคนงานบริษัทอังกฤษจนรัฐบาลประกาศปิดป่า...

ครูวิมลกับ “เรื่องม่วนๆจากจารึกเมืองพะเยา”

วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา 13.00 น. ผมเดินทางถึงหน้าปากซอยริมกว๊านมองเห็นดวงตาอันใสซื่อของสุนัขตัวใหญ่สีขาวขนสั้นพันธุ์ลาบราดอร์รีทรีฟเวอร์ มันยืนอยู่บริเวณหน้าปากซอยเหมือนคอยใครสักคน แปะ! ผมเรียกมันอย่างสนิทคุ้นเคย มันเดินตามผมเข้ามาในซอยถึงหน้าบ้านสามชั้นสไตล์โมเดิร์นริมกว๊าน ชายชราผิวสีดำเดงรูปร่างท้วมไว้ผมรองทรงยาวสวมเสื้อสีดำกับกางเกงขาก๊วยผ้าม่อฮ่อม ท่วงทีการเดินดูเข้ากับเส้นผมสีดอกเลา แว่นตากรอบสีเหลี่ยมที่ลืมถอดไว้ทำให้ชายชราดูหนุ่มขึ้นจนไม่อยากเชื่อว่า 21 มีนาคม 2491 เป็นวันเกิดของเขา    ครูวิมล ปิงเมืองเหล็ก บรรณาธิการหนังสือพิมพ์เมื่อในอดีตบัดนี้วัยวุฒิเบ่งบาน นับเป็นผู้ตกผลึกทางปัญญาที่มีชีวิตเช่นสามัญชน ผมมองดูคอลัมนิสต์ในดวงใจจูงรถจักรยานเสือภูเขาสีดำออกมาจากหน้าบ้าน...

Stay Connected

22,046แฟนคลับชอบ
2,954ผู้ติดตามติดตาม
- Advertisement -

Latest Articles